واقعيت آنچه درتهران و چند شهر ديگر رخ داد، آشوب و اغتشاش بود نه «اعتراض مدني» كه شاخص آن «شكوفايي برپايه مجوز قانوني» و «آرامش» و «مسالمت جويي» است. بنابراين اگر رسانه ملي، آشوبها يا اغتشاش ها را اعتراض مدني نخواند و ارزيابي ننمود، نبايد شگفت زده شد!
کیهان در مقاله ای با عنوان "دفاعيه اي از رسانه ملي!" نوشت: اين روزها، تاختن به رسانه ملي- صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران- به محوري عمده در حيطه عملكرد رسانه اي طيف تندروي مدعيان اصلاح طلبي و برخي رسانه هاي بيگانه تبديل شده است.

تازندگان، ضمن متهم نمودن رسانه ملي به جانبداري از «دكتر محمود احمدي نژاد»، «اغتشاش دانستن» آنچه را كه خود اعتراض هاي «مدني و عمومي» به روش و نتيجه انتخابات مي خوانند، عملكرد و ضد «ملي» رسانه ملي معرفي كنند و مضحك اينكه مدعيان ادب و كمال، تاختن خود را نه براساس ادب، بلكه بر بستر الفاظ ناشايستي چون «بي عقلي» و «بي تدبيري» و «نامردمي» گردانندگان رسانه ملي استوار كرده اند.

پس از برگزاري انتخابات دوره دهم رياست جمهوري و برگزيده شدن دكتر احمدي نژاد با رأي نزديك به 25 ميليون نفر از هموطنانمان، آقاي ميرحسين موسوي، بدون ارائه مدركي روشن و مستند، خود را «رئيس جمهور برگزيده ملت ايران» معرفي كردند و از مردم خواستند تا به خيابان ها بيايند و اعتراض خود را به نتيجه انتخابات ابراز نمايند.

به دنبال ادعاي بي سند آقاي موسوي، برخي از هواداران و مدعيان هواداري از نامبرده، در قالب اقدامي غيرقانوني، دست به تجمعات در نقاط مختلف تهران و چند شهر ديگر زدند. دراين تجمعات ضمن توهين و تهمت به مقامات عاليه نظام، موضوع ابطال انتخابات پيش كشيده شد و تجمع كنندگان دست به تخريب اموال شخصي و عمومي، حمله به پايگاههاي نظامي زدند و چندين نفر از شهروندان بي گناه از جمله هشت بسيجي جان بركف را به شهادت رساندند.

تازندگان و هتاكان به رسانه ملي، چه توقعي داشتند؟

توقع داشتند رسانه ملي، به آشوبها و آشوبگري چه نگاهي داشته باشد؟ آيا اقدام تجمع غيرقانوني، سوزاندن اموال شخصي و عمومي، و تخريب مسجد، حمله به مراكز نظامي، به شهادت رساندن افراد بي گناه، اگر آشوب و اغتشاش نيست، پس چيست؟

آيا درنظر منتقدان رسانه ملي، اعتراض عمومي و مدني، داراي اقتضائاتي چون «تخريب و كشتار» است؟

اگر پاسخ مثبت است پس آشوب چيست و اغتشاش چگونه است؟

اساسا چنددرصد از كساني كه به خيابانها آمدند و مرتكب تخريب شدند، در رديف «مردم عادي» طبقه بندي مي شدند كه از اعتراض آن كسان با عنوان «اعتراض عمومي» ياد مي شود؟
وظيفه رسانه ملي، آگاهي رساني درمسير واقعيت چيست؟

واقعيت آنچه درتهران و چند شهر ديگر رخ داد، آشوب و اغتشاش بود نه «اعتراض مدني» كه شاخص آن «شكوفايي برپايه مجوز قانوني» و «آرامش» و «مسالمت جويي» است. بنابراين اگر رسانه ملي، آشوبها يا اغتشاش ها را اعتراض مدني نخواند و ارزيابي ننمود، نبايد شگفت زده شد!

منتقدان البته بايد عصباني باشند. صدا و سيماي جمهوري اسلامي، با روشنگري هاي مستدل و قانونمندانه خود، حساب مردم عادي را از اغتشاشگران جدا كرد، بي مايگي و نداشتن وجه قانوني مدعيان تقلب در انتخابات را در نظر عمومي به اثبات رساند، با افشاي صحنه هاي آشوب و بازنمايي تصاوير آشوبگري مردم ايران را نسبت به ماهيت رويدادها، پياده نظام فريب خورده و صحنه گردانان اغتشاش آگاه نمود. اين آگاهي كه موجب محكوميت اغتشاش و ادعاهاي بي مستند و قانون گريزانه شد، چنان سناريوي گردانندگان اغتشاش را برهم زد، كه اينك براي آنان و هواداران حزبي و گروهكي شان چاره اي جز هتاكي و تهمت زني به رسانه ملي بجا نمانده است.

تازندگان و هتاكان به رسانه ملي، مدعي اند، صدا و سيما، اعتراض ها را به خارج از كشور منتسب مي كند! بايد گفت وقتي رئيس جمهور آمريكا، صدراعظم آلمان، وزيران امور خارجه فرانسه و انگليس، سران گروهك هاي معاند و رسانه ايي چونB.B.C به روشني خواهان ادامه اغتشاشات مي شوند و نظام ديني كشورمان را به دليل برخورد با عوامل تخريب و كشتار، ناقض حقوق بشر معرفي مي كنند، آيا بايد اين حمايت به دست رسانه ملي پنهان شود؟ آيا رسانه هاي ديگر حمايت خارجي ها را پنهان كرده اند؟ آيا به واقع خارجي ها خواهان اغتشاشات نيستند و ياري رسان برخي از عوامل اغتشاش نبوده اند؟

آيا ذوق زدگي رسانه هاي ضدانقلاب و حمايت قاطعانه كاخ سفيد از موضوع اغتشاش و حمايت از موضوع ابطال انتخابات اخير، زائيده ذهن مديران رسانه ملي است؟

ترديد نكنيم هراندازه فشار و تاختن به رسانه ملي در قبال افشاي عوامل اغتشاش و اثبات قانونگريزي برخي سياسيون داخلي بيشتر مي شود، به همان اندازه بايد به عمق آسيب و ضربه اي كه به بدنه اغتشاش وارد مي آيد، اطمينان يافت.

رسانه ملي پيش از برگزاري انتخابات 22 خرداد، همه تلاش خود را كرد كه اقشار مختلف مردم بويژه قشر خاموش در صحنه مشاركت سياسي قدم گذارند. پس از برگزاري انتخابات نيز ميدان براي مناظره ميان مدعيان وقوع تقلب در انتخابات با مدافعان نتيجه انتخاب در عرصه رسانه ها آماده بود كه البته مدعيان به دليل دست هاي خالي از مدارك مستند، از مناظره گريختند.

از اين رو، ملت فهيم ايران، به عنوان مخاطبان رسانه ملي،آگاهي رساني صدا و سيما در مسير تقويت مردم سالاري و احترام به حق دانستن مردم و پاسداشت قانون و امنيت ملي را مجدانه قدر مي نهد!