دفتر آموزش و ارتقاء سلامت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی اعلام کرد: برخی از روان‌شناسان بر این عقیده‌اند که بعضی افراد با زمینه کمرویی متولد می‌شوند، اما باید توجه داشت که بحث درباره سندرم کمرویی و استعداد بیشتر بعضی از کودکان در ابتلا به کمرویی، به معنای ارثی بودن کمرویی مثل رنگ چشم و پوست نیست.
بنابر گزارش وب‌دا، کودکان کمرو عموماً متعلق به والدینی هستند که خودشان کمرویی دارند، لیکن این بدان معنی نیست که این قبیل کودکان کمرویی را از طریق ژن‌های ناقل از والدین خود به ارث برده‌اند، بلکه اساساً بدین معناست که کمرویی را از آن‌ها یاد گرفته‌اند.
این گزارش اضافه می‌کند، کمرویی ناشی از ترس، عموماً از سال اول زندگی نوزاد مشاهده می‌شود. مطالعات انجام شده روی نوزادان، حاکی از این است که در اواسط سال اول زندگی (غالباً در شش ماه دوم آن)، کمرویی به عنوان یک پدیدهٔ همگانی در همه نوزادان، نسبت به غریبه‌ها و افراد آشنایی که به خاطر تغییر لباس و آرایش ظاهر متفاوت به نظر می‌آیند دیده می‌شود. کودک خردسال، از این رو کمروست که مردم برایش ناآشنا هستند و کودک نمی‌داند که در شرایط گوناگون چگونه با آن‌ها برخورد خواهند کرد.
دفتر آموزش و ارتقاء سلامت عنوان کرد: محیط خانواده و تجارب اولیه کودک به خصوص در سنین پیش دبستانی و سال‌های آغازین مدرسه، اصلیترین نقش را در شکل گیری شخصیت کودک دارد. در این دوران الگوهای رفتاری بزرگسال، برنامه‌های تلویزیونی، نحوه و میزان ارتباطات عاطفی، کلامی و اجتماعی خردسالان با والدین و بزرگسالان خانواده بیشترین تأثیر را در رشد مطلوب اجتماعی و یا به وجود آمدن اضطراب و کمرویی کودکان می‌تواند داشته باشد.
این گزارش حاکیست، زمانی که الگوهای بزرگسال مثل والدین، خودشان عموماً مضطرب بوده، از مهارت برقراری روابط عاطفی - اجتماعی مطلوب و خوشایند با دیگران، به ویژه با فرزندان خود بی‌بهره باشند، طبیعی است که فرزندان این خانواده نیز کمرو می‌شوند، به همین دلیل بعضی از روان‌شناسان کمرویی کودکان را در نتیجه یادگیری و تقویت آن در خانه و مدرسه می‌دانند.
بر اساس این گزارش، کمال جویی والدین و انتظارات نامعقول آنان از فرزندان در شرایط گوناگون و همچنین وادار کردن آن‌ها به رفتارهای کلیشه‌ای در حضور مهمانان، به هنگام مهمانی رفتن، حضور در مجالس جشن و مراسم عمومی، در کوچه و خیابان، در اتومبیل و اتوبوس، به هنگام لباس پوشیدن، غذاخوردن و سختگیری بیش از حد بر کودکان و نوجوانان و داشتن توقعات زیاد، از اصلیترین زمینه‌های رشد معیوب اجتماعی کودک و بروز کمرویی به شمار می‌آیند.