انتصاب اخير "آلن اير"(Alan Eyre) به عنوان سخنگوي مطبوعاتي فارسي زبان وزارت امور خارجه آمريكا افق تازهاي را فراروي روابط تهران – واشنگتن ميگشايد كه سالهاست رو به سردي گرائيده است.
موسسه صلح آمریکا در تحلیلی به بررسی انتصاب سخنگوی فارسی زبان وزارت خارجه آمریکا پرداخت.
به گزارش البرز نیوز در این مطلب به قلم آلن لایسون آمده است: انتصاب اخير "آلن اير"(Alan Eyre) به عنوان سخنگوي مطبوعاتي فارسي زبان وزارت امور خارجه آمريكا افق تازهاي را فراروي روابط تهران – واشنگتن ميگشايد كه سالهاست رو به سردي گرائيده است. فقدان ارتباط يا ناتواني در برقراري ارتباط در سطوح رسمي به معناي آنست كه ديپلماتهاي آمريكا اغلب قادر به درك عناصر قدرت و سياست در داخل ايران نيستند. بدون داشتن اطلاعات كافي و تحليل مناسب، سياستگذاران آمريكا نميتوانند تلاشهاي خود را براي تعامل با ايران در راستاي يك ارتباط همكاريجويانه يا فشار بر تهران جهت مرتفع ساختن انتظارات جامعه بينالمللي در رابطه با برنامه هستهاي و ديگر مسائل مورد اختلاف در مسير صحيح هدايت كنند.
سالهاست كه ديپلماتهاي آمريكا از روشهاي غيرمستقيم براي افزايش ميزان اطلاعات خود از ايران سود مي برند. ديپلماتهاي آمريكا كه در كشورهاي همسايه ايران ماموريت دارند، تلاش ميكنند تا از طريق كشورهاي ثالث و به طور عامتر از كانال توريستهاي ايران به اطلاعات موردنظر خود درباره تفكر مقامات ايران دست يابند. به طور اخص ميتوان از دوبي و تركيه به عنوان مراكز مهم جمعآوري اطلاعات درباره ايران ياد كرد. از آنجائيكه تجار، روشنفكران، سياستمداران و حتي متقاضيان رواديد از طريق اين كشورها به آمريكا سفر ميكنند، پس ميتوان به طور مستقيم يا غيرمستقيم اطلاعات جامع و مقتضي از وقايع تهران بدست آورد.
گزارش اشراف حاکی است نگارنده ادامه می هد: اما ارسال اينگونه گزارشات ممكن است براي پيشبرد سياست آمريكا كافي نباشد. اين روش ندرتاً ميتواند كانال ارتباطي معتبري با سياستگذاران ايران باشد و فقط مدخلي براي ورود به روند سياستگذاري در واشنگتن باشد كه براساس قضاوت و تفكرات قديمي درمورد اهداف و رفتار ايران شكل ميگيرد.
تغيير محسوس در نوع تفكر آمريكا نسبت به تهران احتمالاً به دو شيوه متفاوت اتفاق خواهد افتاد: يا اينكه ايران سياست جديدي را برگزيند كه ايالات متحده آمريكا نيز بتواند با آن موافقت كند يا واشنگتن از روشهاي مخفي و سنتي جمعآوري اطلاعات بهره گيرد كه اين مسئله هم بيانگر تغيير در رويكرد آمريكاست و هم اينكه مقامات تهران آشكارا نميتوانند آن را تصديق نمايند.
بنابر گزارشات اخير در مطبوعات، اين نظرات– از جمله تقاضاي روزافزون شهروندان ايراني براي توجه بيشتر جامعه بينالمللي به پروندههاي حقوق بشر در داخل جمهوري اسلامي– غالباً ميتواند تاثيرگذار باشد. پس از انتخابات جنجالي ايران در سال 2009 ، سياست آمريكا به طور فزاينده اي بر حقوق شهروندان ايران تمركز يافته است كه اولاً به نتايج انتخابات رياستجمهوري اعتراض داشتند و ثانياً خواستار تغيير در سياست دولت ايران بودند. گزارشات واصله از مردم ايران كه از طريق ديپلماتهاي آمريكا در منطقه گردآوري شده، ممكن است در تاكيد دوباره واشنگتن بر مسئله حقوق بشر و دموكراسي در ايران مفيد بوده باشد كه چند سالي است از تاكيد صرف بر مسائل امنيتي در روابط ايران و آمريكا فاصله گرفته است.
درباره نويسنده
الن لايپسون، رئيس و مدير اجرايي مركز استيمسون كه در شوراي امنيت ملي، شوراي اطلاعات ملي و دفتر تحقيقات كنگره در حوزه مسائل ايران و ساير كشورهاي خاورميانه فعاليت كرده است.